Historia Parafii św. Stanisława Kostki w Jaciążku
Poznaj poruszającą historię naszej wspólnoty, od hojnego daru założycieli po trudne losy polskiego szkolnictwa i Kościoła. Odkryj opowieść o wierze, wytrwałości i poświęceniu, które ukształtowały Parafię św. Stanisława Kostki.
Hojny dar i wielkie plany (1928)
Historia Zakładu Salezjańskiego i Parafii św. Stanisława Kostki w Jaciążku (Fundacji Stanisława i Zofii Domaradzkich) to poruszający przykład patriotycznej filantropii ziemiańskiej oraz trudnych losów polskiego szkolnictwa i Kościoła w XX wieku. Fundatorami zakładu byli Stanisław i Zofia Domaradzcy, właściciele miejscowego majątku ziemskiego liczącego około 550 hektarów. Zachwycony działalnością opiekuńczo-wychowawczą księży salezjanów w Warszawie na Powiślu, Stanisław Domaradzki postanowił stworzyć podobną szkołę rzemieślniczą dla ubogiej młodzieży na własnej ziemi. 4 sierpnia 1928 roku aktem notarialnym Domaradzcy przekazali salezjanom cały swój majątek, rezerwując dla siebie jedynie dworek oraz dożywotnie utrzymanie.
Początki pod okiem księdza Józefa Straucha (1928–1930)
Wydarzenia potoczyły się błyskawicznie. Już miesiąc później, 8 września 1928 roku (w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny), do Jaciążka przybyli pierwsi salezjanie, co formalnie rozpoczęło działalność placówki. Na czele tej pionierskiej grupy stanął ksiądz Józef Strauch SDB, który pełnił funkcję pierwszego dyrektora i przełożonego zakładu w latach 1928–1930. Pod jego bezpośrednim nadzorem zorganizowano życie zakonne, zaadaptowano budynki gospodarcze pod pierwsze sale lekcyjne oraz rozpoczęto w 1929 roku budowę murowanego kościoła.
Złoty wiek pod kierownictwem księdza Franciszka Miśki (1930–1936)
W 1930 roku stery zakładu przejął ksiądz Franciszek Miśka SDB, wybitny organizator i pedagog, kierujący Jaciążkiem do 1936 roku. Za jego kadencji nastąpił największy rozkwit ośrodka. W grudniu 1930 roku oficjalnie erygowano dom zakonny pod wezwaniem św. Stanisława Kostki. W latach 1931–1933 uruchomiono profesjonalne warsztaty zawodowe (stolarskie i ślusarskie) oraz Niższe Seminarium Duchowne dla starszych kandydatów do kapłaństwa. Dokończono budowę murowanej świątyni, którą poświęcił w 1932 roku biskup płocki Antoni Julian Nowowiejski.
Wojna, powojenne odrodzenie i likwidacja (1939–1951)
W 1939 roku Niemcy przerwali działalność zakładu, zamieniając go w ośrodek Hitlerjugend. Sam fundator, Stanisław Domaradzki, zmarł w Warszawie w 1941 roku. Po wojnie salezjanie wrócili do Jaciążka, tworząc w zniszczonych murach Sierociniec dla 280 sierot wojennych. Placówka została im jednak brutalnie odebrana w 1951 roku przez władze komunistyczne, które przekształciły Sierociniec w Państwowy Dom Dziecka, a resztę majątku włączyły do PGR. Salezjanom pozostawiono jedynie skrawek budynku.
Powstanie parafii i stan obecny
Mimo komunistycznych represji salezjanie nigdy nie opuścili Jaciążka. Zaczęli służyć lokalnej ludności, co doprowadziło do zmian formalnych. 13 czerwca 1980 roku biskup płocki Bogdan Sikorski erygował w Jaciążku samodzielną Parafię pod wezwaniem św. Stanisława Kostki, kościół został uroczyście konsekrowany 28 sierpnia 1983 roku. Od 25 marca 1992 roku (na mocy bulli Totus Tuus Poloniae Populus) parafia została włączona do diecezji łomżyńskiej (dekanat Krasnosielc).
"Historia naszej parafii to świadectwo niezłomnej wiary i siły wspólnoty, która przetrwała najtrudniejsze czasy."
Wierny parafianin